Chloroplasty
Każdy chloroplast otoczony jest własną błoną. Mają też własną autonomię, gdyż każdy z nich posuada własną nić DNA i mogą się dzielić. Pod mikroskopem elektronowym widać, że wnętrze chloroplastu wypełnione jest licznymi lamellami (błonami). Mają one grubość około 0,01 mikrometra. Miejscami lamelle są podwójne i pokryte cząsteczkami chlorofilu. Ułożone nad sobą takie podwójne lamelle tworzą jedno granum. Czasami grana ułożone są na kształt stosu monet, kiedy indziej rozmieszczone nieregularnie. Każde granum zawiera setki podobnych do koralików kwantosomów. To właśnie w nich znajdują się molekuły chlorofilu. Przez szparki do liścia dostaje się dwutlenek węgla, uczestniczący w fotosyntezie, oraz wydalany jest powstały tlen. Szparki regulują także transpirację. Gdy jest nadmierna, co grozi wysuszeniem rośliny i jej zwiędnięciem, szparki zamykają się. Komórki szparkowe wraz ze szparką tworzą aparat szparkowy. W zależności od ciśnienia osmotycznego soku komórkowego szparka zamyka się lub otwiera.